De techniek aan boord van de RMS Titanic was voor haar tijd bijzonder vooruitstrevend en werd gezien als een toonbeeld van moderne scheepsbouw. Het schip werd aangedreven door een combinatie van stoomtechnologie en mechanische systemen die samen zorgden voor zowel kracht als stabiliteit tijdens de overtocht over de Atlantische Oceaan.
De voortstuwing werd geleverd door twee grote viercilinder stoommachines en een centrale Parsons-turbine. Deze installaties dreven drie enorme schroeven aan, waardoor het schip een kruissnelheid kon bereiken van ongeveer 21 knopen. De energie voor deze systemen werd opgewekt door een indrukwekkend netwerk van stoomketels, die werden gevoed met duizenden tonnen steenkool tijdens de reis.
In de machinekamers werkten voortdurend honderden stokers in zware omstandigheden om de ketels brandend te houden. De hitte, het lawaai en het ritme van het werk maakten dit een van de meest intensieve delen van het schip. Zonder hun inzet zou de RMS Titanic nooit in beweging kunnen blijven.
Naast de aandrijving beschikte het schip ook over een uitgebreid elektrisch systeem. Dit zorgde voor verlichting, verwarming en de werking van verschillende installaties aan boord. De Titanic was daarmee volledig voorzien van elektrische verlichting, wat in die tijd nog steeds als modern en vooruitstrevend werd beschouwd.
Ook communicatie speelde een belangrijke rol. Aan boord bevond zich een Marconi telegraafinstallatie, waarmee draadloze berichten konden worden verstuurd en ontvangen. Dit systeem werd gebruikt voor persoonlijke berichten van passagiers, maar ook voor navigatie- en veiligheidsinformatie tussen schepen en walstations.
De stuurinrichting van het schip was eveneens indrukwekkend. Met een gigantisch roer en hydraulische systemen kon het schip worden bijgestuurd, al vergde het door zijn enorme massa tijd en ruimte om van koers te veranderen. Dit maakte nauwkeurige navigatie essentieel, vooral op de open oceaan.
De technische voorzieningen van de RMS Titanic toonden hoe ver de scheepsbouw in het begin van de 20e eeuw al gevorderd was. Tegelijk zouden enkele beperkingen van deze technologie pas later, op een tragische manier, duidelijk worden.