Om vier uur ’s nachts zette kapitein Rostron de telegraaf van de RMS Carpathia op stop. Volgens zijn berekeningen had hij de opgegeven positie van de Titanic bereikt. In werkelijkheid had hij het gebied zelfs sneller bereikt dan verwacht, ondanks de gevaarlijke ijsvelden die overal in de donkere Atlantische Oceaan dreven.

De Carpathia was inmiddels volledig omgevormd tot een reddingsschip. Elke beschikbare stoker, matroos en officier stond paraat. De verwarming, het warme water en alle niet-essentiële systemen waren stilgelegd zodat alle kracht naar de machines ging. Rostron had zijn schip tot het uiterste gedreven om zo snel mogelijk hulp te kunnen bieden.

In de verte verschenen de eerste reddingsboten. Kleine silhouetten op een grijze, koude zee. Sommige roeiden nog langzaam rond, andere lagen stil in afwachting van hulp. De bemanning van de Carpathia begon onmiddellijk met het oppikken van de overlevenden. Elke boot werd voorzichtig langszij gebracht en mensen werden één voor één aan boord geholpen.

De toestand van de overlevenden was zwaar. Veel mensen waren uitgeput, onderkoeld of in shock. Aan boord kregen ze dekens, warme dranken en medische zorg. Eerste en tweede klasse passagiers werden ondergebracht in de salons, terwijl derde klasse passagiers naar de grote eetzaal werden gebracht.

Ondertussen bleef Rostron de zee afspeuren. Tussen de reddingsoperatie door moesten ijsbergen worden vermeden en werd voortdurend gelet op drijvend ijs. Toch verliep de redding opmerkelijk georganiseerd en rustig, dankzij de strakke leiding op de brug.

Tegen de ochtend waren alle overlevenden aan boord. De Carpathia voer langzaam rond de rampzone om zeker te zijn dat niemand werd achtergelaten. Daarna werd koers gezet richting New York.

Aan boord bevonden zich iets meer dan 700 overlevenden van de ramp met de Titanic. De stilte op het schip was zwaar: verdriet om de verloren levens mengde zich met opluchting dat men zelf gered was.

De Carpathia zou later de geschiedenis ingaan als het schip dat in de donkerste uren van de Atlantische Oceaan duizenden levens redde met snelheid, discipline en moed.